Karin Struyf
Vragen met welke projecten je zoal bezig bent lijkt me een gepaste opener.
Dan krijg je al meteen een heel uitgebreid antwoord van me. Ik ben nooit zomaar met één project per keer bezig. Meestal zijn dat er meerdere: ten eerste hebben we met een paar gelijkgezinden onlangs een nieuwe cabaretgroep opgericht ‘De Schijnwerkerij’. Met deze formatie trekken we in seizoen 2011-2012 naar het Fakkelteater. Omdat het een vrij uniek concept is kruipt er nogal veel tijd in de opzet. De Schijnwerkerij brengt straks toegankelijk maar tegelijk kritisch cabaret.
Kritisch?
Daarom niet politiek-kritisch maar wel maatschappelijk. Hoewel er dient gezegd dat het altijd maar een deeltje uitmaakt van een hele productie. De meeste tijd zal gaan zitten in hilarische uiteenzettingen, knappe liedjes en gekke statements. Maar goed, dat is dus maar één ding. Ik ben sinds een paar jaar erg druk met bedrijfstheater en Kabaret à la Carte.
Wie zijn je klanten?
Dat is erg uiteenlopend. Het kunnen bedrijven zijn die iets willen organiseren: een feest, een lezing, een viering, een symposium en die komen bij mij terecht om de boel wat op te fleuren of te begeleiden. Maar het merendeel zijn organisaties met de focus op zaken die mij er nauw aan het hart liggen: vrouwenwerking, milieu, diversiteit, dierenwelzijn. Los hiervan heb ik uiteraard ook particulieren die me weten wonen en een pak klanten die me boeken omwille van mijn beroepservaring: de retailbranche is mij niet vreemd. Ik heb jaren ervaring in inkoop, management en personeelsbeheer. Een pluspunt voor die bedrijven die de werking van binnenuit op een ludieke maar tegelijk doeltreffende manier in kaart willen brengen. Erg boeiend allemaal.
Heb je nog tijd over?
Tuurlijk! Je mag niet vergeten dat mijn cabaretproducties ook regelmatig worden geboekt. Zo’n organisatie wil dan een leuke avond organiseren voor de medewerkers, de klanten of de zakenrelaties en dan boeken ze één van mijn eerdere voorstellingen. Ik heb een aantal programma’s in mijn assortiment maar de cabaretproducties “Oranje Boven” (over de verschillen tussen Belgen en Nederlanders) en “Solden” (over ons koopgedrag in de consumptiemaatschappij) zijn veel gevraagde items.
Maar goed, ik ga ook nog werken hé.
Hoe bedoel je?
Gewoon, ik ga werken zoals iedereen. Ik moet wel toegeven dan ik een werkgever heb die me vrij geeft op dagen dat ik boekingen heb lopen. Dat was ook de deal bij mijn indiensttreding. Akkoord, het is lang geen management functie meer maar daar heb ik bewust voor gekozen. Destijds klopte ik werkweken van makkelijk 60-70 uur. Als ik dan naar huis ging bracht ik meestal ook nog es een pak zorgen mee rond het personeel, de leveringen, de budgetten of moest ik op pad naar de internationale vakbeurzen. Ik had bijgevolg ook geen tijd om me uitgebreid bezig te houden met theater of iets artistieks.
En waar lag dan de ommekeer?
Begin 2009. Ik had er net een tijdje opzitten waarin ik -uit tegenreactie- me enkel en alleen nog wou bezig houden met K!abacarte maar daar werd ik kompleet gek van. Het leven van een artiest zegt me helemaal niks. Ik heb structuur nodig. Ik raakte ook de voeling met het bedrijfsleven kwijt. Ook nu nog stel ik me daar vaak vragen bij: hoe kan een acteur –aangesloten bij een bedrijfstheatergezelschap- zich inleven in het wel en wee van een organisatie als hij of zij er nooit deel van heeft uitgemaakt? Dat is ook de reden waarom ik aan de slag wil blijven. En de soms smalende opmerkingen vanuit het ‘echte’ theatermilieu, als zou een actrice die ook nog gewone job heeft niet kunnen getuigen van vakmanschap en bijgevolg niet professioneel zijn, leg ik met veel schwung naast me neer.
Je werkt hard.
Ik ervaar veel werken en constant bezig zijn niet als een noodzaak of een verplichting. Het doet iets met mijn dynamiek: hoe meer ik bezig ben en werk ‘verzet’ hoe energieker en creatiever ik word. De vele boekingen zijn daar het bewijs van.
Maar eens zal je toch een keuze moeten maken?
Waarom? Het komt nu al regelmatig voor dat ik niet kan ingaan op een boeking. Ik neem er normaal maar maximaal 2 aan per week. Je moet weten dat aan een kabaret à la carte of bedrijfstheater veel voorbereiding en research vooraf gaat. Ook daar kruipt tijd in.
Ben je gelukkig?
Geluk is voor iedereen weer wat anders. Voor mij is geluk een verhoogde vorm van “contentement”. Ik ben dus zéér, zéér content met mijn leven. Content met wat ik heb, blij met wat ik doe, en ja: gelukkig met wie ik ben!

